hepimizin hayatı biraz böyle aslında. dedim. lafım ağzımda kaldı.
nedenine niçinine girişecektim oysa ki.
çekip aldı beni günlük koşturmalar.
neden bu sayfaları yazmak istediğimizin tam olarak cevabı yok.
suya yazı yazmaktan mı korkuyoruz? yoksa tam tersi cesaret mi bu bir yanından tuttuğumuz?
ayrımına varamıyorum.
Hayatın akış seyri gibi de..
YanıtlaSilDoğum.. Sakin başlıyorsun hayata, biraz tozunu yutunca derinleşiyorsun.. derinlik günden güne içini kanatıyor , o kadar çok kanıyor ki kabuk bağlayıp katılaşıyor bir süre sonra..
derinleştikçe sanıyoruz ki suyun tuzu artacak, daha bir merhem olacak.. ama bilmiyoruz ki yaralar kabuk bağlamaz. bağlamış gibi yapar.
YanıtlaSilkatılaşan o şey..bir gün bir bakıyorsun, yerinde değil. pıt diyre düşmüş senden uzağa. hafiflediğini farketmemişsin dahi. sanmışsın ki, hafifletmek güzelleştirmiş insan ruhunu. güzelleşmişsin.